भजन आतंक र नयाँ वर्ष

मनोहरा पारी ललितपुर जिल्लामा टीकाथली नामक एक ठाउँ छ । त्यहाँका बासिन्दा पक्कै पनि विभिन्न पेशामा संलग्न होलान् तर मेरो बुझाईमा ती सबको एउटै पेशा छ — बाहैमासे भजन आतंक मच्चाउनु । अचम्मको कुरो के भने मैले यो ब्लग सुरु के गरेको थिएँ भजन रोक्कियो ! तर त्यो सायद आँधी अगाडीको सन्नाटा मात्रा हो । नभन्दै हार्मोनियम बज्न थालिहाल्यो । अघि भर्खरसम्म एक सज्जन भनुँ कि दुजर्न रक स्टार शैलीमा ‘बम बम भोले’ गाउँदै होइन– चिच्याउँदै थिए । स्वर पनि आफ्नै चिच्चाहटले बाँकी सबको कानको जाली फुटाउँदै छु भन्ने पूर्ण ज्ञान भएकाले हाँस्दै कराएको जस्तो थियो । तपाईहरुले मेरो कुरा बुझ्नु भयो कि भएन त्यो त मलाई थाह भएन तर म र मेरी बहिनीलाई चाहिँ ती शिवभक्तले निकै हँसाए ।

तर एकछिनको बाध्यात्मक मनोरञ्जन र दिनरातको भजन आतंक दुई नितान्त बेग्लै कुरा हुन् । धर्मको कुरा पर्यो कुनै मानिस वर्षको एक दिन भजन गाउँछ वा ३६५ दिन नै भजन गावोस् त्यो मेरो सरोकारको विषय होइन । तर जब त्यो भजन गाउने व्यक्तिगत अधिकारधनीको स्वर दिनरात मेरो कानमा समेत पर्न थाल्छ तब मेरो पारा चढ्छ । फेरी भजन पनि नौटङ्कि पाराका सब हिन्दी र नेपाली फिल्म लगायत लोकगीतमा आधारित सङ्गित र जे पायो त्यही शब्द । साँझपख त ती भजनप्रेमीहरु ‘यो नेपाली शिर उचाली संसारमा लम्कन्छ’ समेत गाइरहेका थिए । सायद त्यो राष्टिय गीतमा ‘गौतम बुद्ध’ को नाम पनि परेकाले त्यो भजन भयो ! नारायण गोपालका गीत देखि नेपाली पप र रिमिक्स सबैका शब्द परिवर्तन गर्ने बित्तिकै तात्तातो भजन तयार । रातिको १० बजे पछि चाहिँ भजन आतंक बन्द हुँदो रहेछ लेख्न के आँटेको थिएँ भक्तजनहरु त प्रसाद ग्रहण गरेर फेरी गाउन लागे जस्तो पो लाग्यो । यो रात भरि चलिरह्यो भने चाहिँ मेरा लागि २०६६ वर्ष “पुण्य वर्ष” रहने निश्चित छ । यसरी दिनरात भजन सुन्ने भाग्य नभएका र यतिखेर सम्म प्रभुको नाम नसुनि निदाइसकेका सबै अभागी प्रति सहानुभूति प्रकट गर्दै म बिदा हुन चाहन्छु । अन्तिममा अहिले मेरो कानले सुनिरहेको भजनको बोल -” घुम्तीमा लेट भयो भोले बाबालाई बाटैमा भेट भयो ” भजन गायक चिच्याउँदै थप प्रश्न गर्दछन् “हो कि होइन ?”

सबै ब्लग पाठकहरुलाई २०६६
सालको हार्दिक मंगलमय शुभकामना

About these ads